На прв поглед звучи чудно: убава, средена, паметна, самостојна жена — а сама. Луѓето веднаш прашуваат: „Како е можно таа да нема некој?“ Но вистината е дека убавината не секогаш го олеснува љубовниот живот. Понекогаш токму жените што најмногу привлекуваат внимание, најдолго остануваат сами.
Не затоа што никој не ги сака. Напротив. Често имаат внимание, пораки, покани, додворувања. Но проблемот не е во тоа дали има заинтересирани мажи, туку дали има некој што навистина знае како да ѝ пристапи на жена што знае која е.
Убавината привлекува, но и плаши
Многу мажи ќе ја забележат убава жена, ќе ја погледнат, ќе ја коментираат, можеби и ќе ја следат на Инстаграм. Но кога треба да ѝ пријдат сериозно, одеднаш се повлекуваат.
Зошто? Затоа што убавата жена често изгледа „недостижно“. Некои мажи однапред мислат дека таа сигурно има некој, дека ќе ги одбие или дека немаат доволно самодоверба за неа. Така, наместо да се обидат, полесно им е да кажат: „Ма, таа сигурно не е за мене.“
Не се задоволува со малку
Најубавите жени често не остануваат сами затоа што немаат избор, туку затоа што не сакаат погрешен избор. Со време учат дека вниманието не е исто што и љубов, комплиментот не е исто што и почит, а присуството на некој маж не значи дека тој навистина е партнер.
Таквата жена не сака врска само за да не биде сама. Не сака некој што ќе ја има, а нема да ја разбере. Не сака човек што ќе се појави само кога му е удобно, а ќе исчезнува кога треба да покаже карактер.
Многумина ја сакаат како слика, не како личност
Ова е можеби најголемиот проблем. Убава жена често станува проекција на туѓи желби. Некој ја сака затоа што изгледа добро покрај него. Некој затоа што му го храни егото. Некој затоа што сака да се пофали дека ја освоил.
Но таа не е украс. Не е трофеј. Не е фотографија што треба да изгледа добро на туѓ профил. Таа има мислење, расположенија, стравови, амбиции, лоши денови, потреба од мир и вистинска блискост.
И токму тука многу мажи се губат — сакаат убава жена, но не се подготвени за целата личност што доаѓа со неа.
Има повисоки стандарди затоа што знае колку вреди
Жена што работела на себе, што научила да живее сама, што се изборила за свој мир, нема лесно да го даде тој мир на некој што носи хаос. Таа не бара совршен маж, но бара зрелост. Бара доследност. Бара почит. Бара човек што нема да се натпреварува со нејзината сила, туку ќе знае да биде покрај неа.
За некои тоа изгледа како „пребирливост“. Но често не е пребирливост, туку искуство. Еднаш кога жената ќе научи колку чини погрешна врска, повеќе не сака да плаќа со својот мир.
Самотијата не и е казна
Најубавите жени често остануваат сами подолго затоа што не се плашат од самотија. Тие веќе научиле да одат сами на кафе, сами да носат одлуки, сами да се средат, сами да си го направат денот убав.
Тоа не значи дека не сакаат љубов. Сакаат. Но не по секоја цена. Не љубов што ги намалува. Не врска во која треба постојано да се објаснуваат, да молат за внимание или да се прават помали за некој маж да се чувствува поголем.
На крај, не е проблем што е сама
Проблемот е што луѓето уште мислат дека убава жена мора да биде „земена“ за да биде вредна. А вистината е поинаква: некои жени остануваат сами подолго затоа што чекаат нешто што навистина има смисла.
Не затоа што никој не ги сака.
Туку затоа што научиле дека најлошата осаменост не е кога си сам — туку кога си со погрешен човек.
