Во врската не е секогаш проблем разликата во искуството, туку начинот на кој двајцата ја носат. Ако тој се чувствува загрозено, а таа виновно за нешто што било пред него, љубовта лесно може да се претвори во тивка борба за моќ.
Во љубовта често се зборува за години, карактери, навики, финансии, семејства и планови за иднина. Но, има една тема што многу парови ја чувствуваат, а ретко ја кажуваат гласно: што ако жената има повеќе љубовно, животно или интимно искуство од мажот?
На прв поглед, тоа не би требало да биде проблем. Секој човек има минато. Секој носи свои приказни, врски, грешки, разочарувања и лекции. Но, во реалноста, искуството на жената сè уште знае да биде тема што го вознемирува мажот, особено ако тој го доживува тоа како споредба, закана или удар врз сопствената самодоверба.
Проблемот најчесто не е во тоа што жената била поискусна. Проблемот е кога мажот почнува да се чувствува помалку вреден поради тоа. Наместо да ја гледа како личност што научила што сака, што не сака и што ѝ треба, тој може да почне да се споредува со нејзиното минато. Со луѓе што повеќе не се дел од нејзиниот живот, но одеднаш стануваат присутни во неговата глава.
Тогаш почнуваат прашањата: „Дали сум доволно добар?“ „Дали ме споредува?“ „Дали некој пред мене бил поважен?“ „Дали јас ѝ давам доволно?“ Овие прашања, ако не се кажат зрело, лесно се претвораат во љубомора, контрола, сарказам или потреба жената постојано да се правда за својот живот пред него.
А жената, од друга страна, може да почне да се чувствува виновно за нешто за што не треба да се извинува. Минатото не е грев ако од него излегла со повеќе самопознавање. Искусна жена не значи жена што „премногу поминала“, туку жена што можеби подобро знае што сака, што не прифаќа и каде ѝ се границите.
Токму тоа понекогаш ги плаши несигурните мажи. Не нејзиното минато, туку нејзината јасност.
Поискусната жена потешко ќе поверува на празни ветувања. Полесно ќе препознае манипулација. Помалку ќе се плаши да си замине ако врската не ѝ носи мир. Таа можеби нема да се воодушеви од секој гест, но ќе знае да го цени вистинскиот. И ако мажот е зрел, тоа нема да го доживее како закана, туку како предност.
Зрел маж не се натпреварува со минатото на жената. Тој не се обидува да биде „подобар од сите пред него“, туку да биде вистински за неа сега. Разликата е огромна. Затоа што љубовта не се гради врз споредби, туку врз присуство.
Секако, и жената има одговорност во таква врска. Искуството не треба да се користи како оружје. Не треба да се спомнуваат поранешни партнери за да се повреди сегашниот. Не треба да се создава чувство дека тој постојано полага испит. Ако жената е поискусна, тоа може да биде богатство за врската само ако доаѓа со нежност, а не со надмоќ.
Најздравата динамика е кога двајцата разбираат дека искуството не е натпревар. Едниот можеби имал повеќе врски, другиот можеби имал подлабоки лекции од помалку врски. Едниот можеби е посигурен во интимноста, другиот посилен во емотивната стабилност. Врската не бара двајца луѓе со идентично минато, туку двајца што умеат да создадат заедничка сегашност.
Ако жената е поискусна од мажот, тоа може да биде проблем само ако тој ја гледа како огледало на својата несигурност, а не како партнерка. Ако постојано бара докази дека е најдобар, најважен и незаменлив, тогаш не се бори со нејзиното минато – се бори со сопствениот страв.
Но, ако има доволно зрелост, оваа разлика може да ја направи врската посилна. Таа може да донесе искреност, поголема отвореност, подобра комуникација и помалку глумење. Жената што знае што сака може да му помогне на мажот да стане посигурен, не затоа што го учи од позиција на надмоќ, туку затоа што не бара игра – бара вистински однос.
На крајот, љубовта не прашува кој имал повеќе искуство. Таа прашува кој е подготвен да биде искрен, присутен и доволно зрел за врска во која минатото не е непријател.
Жената може да биде поискусна. Мажот може да биде помалку искусен. Но, ако двајцата се зрели, тоа не е слабост – тоа е можност да се сакаат без маски.
