Зошто мислиме дека постојано привлекуваме „погрешен“ маж или жена?
Кој е најголемиот мит за врските што нè спречува да ја најдеме вистинската љубов?
Кога ќе се насоберат повеќе лоши почетоци и разочарувања, лесно е да заклучиме дека постојано привлекуваме „погрешни“ партнери. Се преиспитуваме зошто остануваме со луѓе кои се неурамнотежени, агресивни или едноставно „недовршени“. Но, дали навистина одговорите се кријат во нашето детство, потсвест или „карма“?
За многумина, потрагата по вистинскиот партнер изгледа како драма, понекогаш и како хорор – а најчесто како целосно губење време.
По првичниот ентузијазам, запознавањата на кафе или кино често завршуваат со разочарување. Некои луѓе собираат цел „портфолио“ на разочарувања и би можеле да напишат книга за сите „лудила“ и „манипулатори“ што ги сретнале пред да најдат барем приближно стабилен партнер.
Вистински искуства
Марко (42):
„Бев во долга врска уште од факултет. Кога ја спомнав темата брак, таа ме одбиваше. На крајот ме остави за друг. Истото ми се повтори уште двапати – повторно неверства. Почнав да мислам дека едноставно привлекувам таков тип жени.“
Ида (32):
„Две години бев во токсична, контролирачка врска. Едвај собрав храброст да ја прекинам. Кога запознав нов човек, мислев дека конечно ќе биде поинаку. Но, многу брзо пак се повтори истото – љубомора, контрола, исцрпеност. Се прашувам – зошто постојано привлекувам вакви луѓе?“
Игор (27):
„Кога ја запознав беше весела, полна со поддршка. Но, кога почнавме да живееме заедно – се претвори во сосема друга личност. Стравови, напади, дистанца. Ја напуштив, но повторно ѝ дадов шанса. И повторно истото. Изгубив години мислејќи дека таа е љубовта на мојот живот.“
Зошто ни се случува ова?
Многу луѓе се прашуваат дали тоа е поради студениот однос на татко или пак премногу контролирачка мајка. Дали сме „на свој терен“ покрај луѓе кои пијат, манипулираат или не сакаат да пораснат – само затоа што тие чувства ни се познати од детството?
Сепак, вистината е поедноставна: не ги привлекуваме погрешните луѓе – туку ги прифаќаме.
Прифаќаме некој кој со години не сака да се ожени или омажи. Прифаќаме агресивно однесување. Прифаќаме врска во која не ни е добро.
Митот што мора да го разбиеме
Не е вистина дека „привлекуваме“ само погрешни партнери. Вистина е дека толерираме повеќе отколку што треба.
Неприфатливо е да остануваме во врска каде владеат страв, недоверба или постојани сомнежи. Тоа е губење време – исто како и самонаметнатото уверување дека сме „магнет за токсични луѓе“.
Ако повторно и повторно се врзуваме за зависници, лажговци или агресивци, одговорот не е да ги „поправаме“. Одговорот е да си заминеме – колку и да чувствуваме хемија.
Заклучок
Сè додека прифаќаме врска која ни носи страв и несреќа, ќе живееме во круг на разочарувања. Но, кога ќе сфатиме дека љубовта не значи страдање, туку поддршка, почит и спокој – тогаш можеме да престанеме да толерираме „погрешни“ врски и конечно да уживаме во животот.
Не станува збор за тоа дека сме проколнати да привлекуваме погрешни луѓе. Станува збор за тоа дека им дозволуваме да останат во нашиот живот – и тоа е она што треба да го смениме.
