Почнува есента, а со неа се менуваме и ние: Зошто одеднаш бараме повеќе близина, тишина и некого до себе?
Летото нè тера надвор. Есента нè враќа навнатре.
Со првите посвежи вечери, пократките денови и мирисот на дожд, нешто се менува не само во гардеробата, туку и во нас. Одеднаш повеќе ни се останува дома, сакаме потопла храна, подолго кафе, филм навечер и – многу почесто – нечија близина.
Не е случајно што токму есента важи за една од најромантичните сезони во годината.
Летото е време на возбуда, движење, патувања и лесни средби. Есента, пак, носи друга енергија – помирна, подлабока и поинтимна.
Од „ајде да излеземе“ до „ајде да останеме дома“
Како што температурите паѓаат, така се менува и нашиот ритам.
Почнуваме повеќе да уживаме во затворени простори, во вечери дома, во разговори што траат подолго и во мали ритуали – кафе во кревет, вечера за двајца, серија под ќебе.
И токму тогаш многу луѓе почнуваат повеќе да ја чувствуваат потребата за стабилност и блискост.
Она што во јули изгледало како „ќе видиме каде ќе оди“, во октомври многу почесто добива прашање: „А што сме ние?“
Есента нè прави малку посентиментални
Старите фотографии повторно се отвораат. Се слушаат песни што одамна не сме ги пуштиле. Почнуваме да мислиме на луѓе со кои некогаш сме биле блиски.
Есента има чудна способност да ја буди носталгијата.
Можеби затоа што целата природа околу нас се менува и нè потсетува дека ништо не останува исто засекогаш.
Па не е чудно ако баш во овој период некој поранешен одеднаш ви падне на памет.
Или – уште поопасно – ви пише.
Телото исто така го менува ритамот
Со пократките денови и помалку дневна светлина, кај дел од луѓето може да се промени нивото на енергија и расположението. Стануваме поспани, повеќе сакаме комфор и почнуваме да бараме топлина – буквално и емоционално.
Затоа есента често ја врзуваме со нешта кои нè смируваат:
топол чај, мирисни свеќи, меки џемпери, потешки парфеми, домашна храна и познати лица.
Не случајно во овој период и парфемите стануваат подлабоки – ванила, дрво, амбер, зачини.
Како да сакаме сè околу нас да биде малку потопло.
Се менува и начинот на кој се облекуваме – а со тоа и како се чувствуваме
Есенската гардероба има нешто посебно.
Капути, чизми, плетени парчиња, темни бои, кожа, шалови.
После лесната летна облека повторно почнуваме да градиме изглед, да комбинираме слоеви и многумина токму во есен повторно ја откриваат желбата да се средуваат.
Тоа понекогаш носи и мало психолошко „ресетирање“.
Нова фризура.
Потемна коса.
Нов парфем.
Нова рутина.
Нова врска?
Септември и октомври за многумина функционираат речиси како втор почеток на годината.
А љубовта?
На интернет веќе со години постои терминот „cuffing season“ – периодот кога со доаѓањето на постудените месеци луѓето почесто бараат партнер или постабилна врска со која ќе ја поминат зимата.
Терминот е хумористичен, но зад него има нешто што многумина го препознаваат.
Кога животот се забавува, стануваме посвесни за тоа кој е – или кој не е – покрај нас.
И можеби токму затоа есента носи толку нови почетоци, повторни средби, пораки што долго сме ги одложувале и разговори што летото едноставно немало време да ги отвори.
Но есента не значи дека мора да се заљубите
Можеби најубавата промена што ја носи сезоната е потребата повторно да се свртиме кон себе.
Да расчистиме нешто што долго сме го одложувале.
Да воведеме нова навика.
Да го смениме изгледот.
Да се вратиме на некоја книга.
Да поминуваме повеќе време со луѓето што навистина ни значат.
И да си дозволиме животот малку да забави.
Затоа можеби есента е романтична не само затоа што бараме некого покрај себе.
Туку затоа што повторно почнуваме да забележуваме што навистина ни недостига.
И понекогаш тоа е човек.
А понекогаш – само малку повеќе време за себе.
About The Author
