Не е само умор: жените најмногу се трошат кога никој не гледа колку носат на себе
Има еден вид умор што не поминува со кафе, спиење или слободен викенд. Тоа е уморот од постојано мислење, планирање, организирање, потсетување и држење сè под контрола.
Многу жени не се изморени само затоа што работеле цел ден. Изморени се затоа што и додека работат, во глава им се врти список: што треба да се купи, кој има преглед, што ќе се готви, дали детето има домашна, дали има чисти алишта, кога треба да се плати сметка, кој роденден се ближи, што недостига дома и што пак никој не забележал.
Тоа е она невидливо носење на домот, семејството и обврските — кога можеби не правите сè физички, но за сè мислите вие.
„Кажи ми што треба да направам“ не е секогаш помош
Многу мажи мислат дека помагаат кога ќе речат: „Кажи ми што треба да направам.“ Но, токму тука е проблемот. Жената повторно мора да биде таа што ќе забележи, ќе организира, ќе објасни и ќе даде задача.
Вистинската помош не е само да се направи нешто кога ќе ви кажат. Вистинската помош е сами да видите дека нешто треба да се направи.
Да се фрли ѓубрето без потсетување.
Да се купи млеко затоа што сте виделе дека нема.
Да се среди масата по ручек без прашањето: „Треба ли?“
Да се праша: „Што можам јас да преземам денес?“
Жените често не бараат совршенство, туку партнерство
Понекогаш жената не е лута затоа што садовите не се измиени. Лута е затоа што повторно морала да каже дека садовите треба да се измијат.
Не е проблем само обврската, туку чувството дека сè зависи од неа. Дека ако таа не забележи, нема да биде направено. Ако таа не потсети, ќе се заборави. Ако таа не организира, сè ќе се распадне.
А тоа создава тивок замор. Замор што со време се претвора во нервоза, студенило и чувство дека не сте во врска со партнер, туку со уште една обврска.
„Сè можам сама“ не значи „сакам сè сама“
Многу жени навистина можат многу. Можат да работат, да организираат дом, да се грижат за деца, да носат одлуки, да паметат детали, да решаваат проблеми и пак да изгледаат како „сè е во ред“.
Но, тоа што можат — не значи дека треба секогаш сами.
Понекогаш најубавата реченица не е „те сакам“, туку:
„Јас ќе го средам тоа.“
„Одмори ти.“
„Не грижи се, преземам.“
„Видов дека си уморна.“
Љубовта се гледа и во преземањето обврски
Романтиката не е само вечера, цвеќе и убави зборови. Романтика е и кога некој ќе види дека сте преуморни и нема да ве остави сами да носите уште еден ден.
Романтика е кога партнерот не чека да експлодирате за да сфати дека ви е многу.
Романтика е кога домот не е „нејзина работа“, туку заеднички простор.
Романтика е кога обврските не се „помош“, туку заедничка одговорност.
Затоа што жената не се изморува само од работа. Се изморува од тоа што постојано мора да биде аларм, календар, потсетник, организатор и планер за сите.
А најубаво е кога љубовта не значи само „јас сум тука“, туку и:
„Не мора сè сама.“
About The Author
