Не секоја љубов завршува со неверство. Понекогаш завршува многу потивко. Без трета личност, без голема кавга, без драматично заминување. Само со двајца луѓе кои секој ден седат еден покрај друг, а веќе одамна не се чувствуваат блиски.
Тој не ја изневерува. Таа не крие никаква тајна. Заедно живеат, ги плаќаат сметките, разговараат за децата, купуваат намирници и ги исполнуваат секојдневните обврски.
Однадвор, сè изгледа нормално.
Но нешто недостасува.
Прашањето „Како си?“ станало формалност. Прегратките се поретки. Разговорите завршуваат со „Добро“, „Важи“ или „Ќе видиме“.
И тогаш доаѓа онаа болна мисла:
„Ме сака ли уште, или само навикнал да живее со мене?“
Кога не си сам, а се чувствуваш осамено
Емоционалното запоставување не секогаш изгледа како намерна суровост.
Понекогаш е последица на работа, стрес, замор и години во кои партнерите престанале да обрнуваат внимание на малите нешта.
Едниот сака да раскаже нешто, а другиот гледа во телефонот.
Едниот бара близина, а другиот одговара дека е уморен.
Сето тоа може да изгледа безначајно, но кога се повторува со месеци или години, се создава чувство на оддалеченост.
И најтешкото не е секогаш тоа што партнерот не покажува љубов.
Понекогаш најтешко е чувството дека повеќе не ве забележува.
Малите гестови ја одржуваат големата љубов
Познатиот истражувач на партнерските односи Џон Готман посветил голем дел од својата работа на малите секојдневни обиди за поврзување.
Тоа може да биде едноставно прашање, допир, насмевка или потреба партнерот да ве сослуша.
Кога овие обиди постојано остануваат без одговор, емоционалната блискост може постепено да ослабне.
Не мора да има голема расправија за една врска да влезе во криза.
Понекогаш токму отсуството на вистински разговор е првиот знак дека нешто треба да се промени.
Дали боли повеќе од неверство?
Нема универзален одговор.
За некои луѓе, неверството е најтешката повреда на довербата. За други, долготрајното чувство дека се невидливи во сопствениот брак може да биде подеднакво болно.
Но овие две искуства не мора да се споредуваат за да се признае дека и двете можат длабоко да повредат.
Важно е да не се бара виновник за секоја тишина.
Понекогаш партнерот навистина не забележува колку другата личност се чувствува осамено.
Затоа искрениот разговор е многу поважен од претпоставките.
Може ли повторно да се врати блискоста?
Може, особено кога двајцата партнери се подготвени да вложат труд.
Не се потребни секогаш романтични патувања, скапи подароци или големи изненадувања.
Понекогаш е доволно некој повторно да ве погледне во очи кога зборувате.
Да ве праша како ви поминал денот и навистина да го сослуша одговорот.
Да ве прегрне без посебна причина.
Ако оддалеченоста трае долго и разговорите не помагаат, партнерското советување може да биде корисен следен чекор.
Љубовта не исчезнува секогаш затоа што се појавил некој трет. Понекогаш почнува да исчезнува кога двајца престануваат да се гледаат еден со друг.
И затоа можеби најважното прашање во една врска не е само:
„Дали уште ме сакаш?“
Туку и:
„Дали уште ме забележуваш?“
About The Author
