Љупка Митрова во Камник ја раскажа „Гола меморија“: модна вечер во бело, гламур и силен личен печат
Кога модата ќе излезе од класична сала и ќе се случи под отворено небо, на зајдисонце, меѓу свеќи, лустери, бело цвеќе и гости облечени во светли тонови, тогаш ревијата станува многу повеќе од претставување на колекција. 
Токму таква беше вечерта во Камник, каде Љупка Митрова ја претстави својата нова колекција „Гола меморија“ — настан на кој присуствувавме и кој уште од првиот момент остави впечаток дека е внимателно осмислен до најмал детал.
Амбиентот беше речиси филмски:
темно небо над Скопје, светлина од свеќи на масите, бели цветни аранжмани и писта која минуваше меѓу гостите. Наместо дистанцирана модна сцена, ревијата имаше интимност — моделите минуваа блиску до публиката, а секој материјал, секој волумен и секој сјаен детал можеше да се доживее одблиску.
Колекцијата „Гола меморија“
визуелно се движеше меѓу bridal естетика, висока мода и драматична женственост. Доминираа белите, крем, ivory и nude нијанси, но не како едноставна романтика, туку како основа за силни, скулптурални и впечатливи креации.
На пистата видовме волуменозни здолништа, структурирани горни делови, високи јаки, корсетирани силуети, транспарентни текстури, реси, бисери, кристали и материјали кои убаво се движеа под светлата. Дел од моделите имаа чист bridal момент, дел беа повеќе couture, а дел носеа онаа смела Mitroff естетика — женствена, провокативна и создадена за појава.
Еден од највпечатливите моменти беше венчаницата на писта — бела, драматична и моќна, со силуета што веднаш го привлече вниманието. За нас, како „Во Бело“, токму тие bridal излези беа особено интересни, затоа што покажаа дека современата венчаница не мора да биде само класична и романтична, туку може да биде и модна изјава, став и сцена.
Ревијата ја отвори Катарина Ивановска, која со своето движење и присуство уште еднаш покажа што значи професионалност на писта. Подоцна, на ревијата се појавија и Тамара Тодевска и Ксенија Николова, што на настанот му даде дополнителен јавен и медиумски момент.
Сепак, вечерта не беше само за моделите. Таа беше и лична приказна на Љупка Митрова.
На крајот, Љупка се појави во блескав сребрен фустан од циркони — креација со нејзин потпис, која ја следеше линијата на телото и под светлата изгледаше како финален акорд на целата ревија. Тоа не беше само излегување на дизајнер на крајот од шоуто, туку јасна порака: ова е нејзината естетика, нејзината сцена и нејзиниот момент.
Особено убава нота на вечерта беше семејната поддршка. Нејзината ќерка Елена носеше креација од колекцијата, сопругот Георги беше покрај неа, а присуството на најблиските ѝ даде на ревијата топлина што не може да се режира. Токму тие моменти ја направија вечерта поинаква — не само гламурозна, туку и емотивна.
Од наш агол, најсилниот впечаток од ревијата е дека Љупка Митрова не сакаше само да покаже фустани. Таа сакаше да создаде атмосфера, чувство и визуелна меморија. И во тоа успеа.
„Гола меморија“ во Камник беше ревија со јасен идентитет: бело, сребро, светлина, тело, текстура, женственост и драматика. Колекција која не се обидува да биде тивка, туку да биде забележана.
Ако треба да ја опишеме вечерта со една реченица, би рекле: Љупка Митрова во Камник не одржа само ревија — таа направи модна сцена што изгледаше како спој на свадбена бајка, couture момент и лична победа.
About The Author
