Шакира по најтешкиот период: „Музиката ми беше поевтина од психијатар“
Кога љубовта ќе заврши болно, човек има две можности: да остане во болката или од неа да направи нешто што ќе го крене повторно.
Шакира, една од најпознатите музички ѕвезди во светот, отворено зборуваше за периодот по разделбата со Жерар Пике — период што за неа бил еден од најтемните во животот. Но токму таа болка подоцна стана музика, сила и ново поглавје.
Пејачката призна дека пишувањето песни за неа било вистинска катарза. Како што вели, музиката ѝ била како психотерапија — само поевтина.
Кога скршеното срце станува песна
Разделбата со Пике не беше само приватна приказна. Таа стана глобална тема, а Шакира ја претвори личната болка во музика што ја слушна целиот свет.
Нејзината песна „Shakira: Bzrp Music Sessions, Vol. 53“ стана огромен хит и ја врати пејачката на врвот на светските листи. Но зад успехот не стоеше само музичка стратегија. Стоеше жена која морала да најде начин да преживее емоционален удар.
„Ми беше потребно да пишувам за тоа што го поминував, без цензура“, порачува Шакира.
И токму затоа песните ја погодија публиката. Затоа што не звучеа како совршено спакуван поп производ, туку како вистина на жена која повеќе не сака да молчи.
Болката не ја скрши — ја промени
Шакира признава дека животот ѝ покажал дека е посилна отколку што мислела. И тоа е можеби најважната порака во целата приказна.
Затоа што многу луѓе, кога поминуваат низ разделба, предавство или разочарување, мислат дека нема да издржат. Дека тоа ќе ги скрши засекогаш. Дека веќе нема да бидат исти.
И вистина е — нема да бидат исти.
Но понекогаш токму тоа е поентата.
Некои болки не нè враќаат назад. Нè менуваат. Нè тераат да пораснеме, да се видиме појасно, да разбереме што сме трпеле, што сме заслужувале и што повеќе не сакаме да прифатиме.
Мајчинството ѝ дало сила да стане
По разделбата, Шакира не можела само да остане во кревет и да тагува. Животот продолжил. Децата требало да станат, да јадат, да одат на училиште, да имаат мајка која е присутна.
Таа вели дека токму синовите Милан и Саша ѝ дале сила да продолжи. И тоа е реалност што многу жени ја разбираат.
Понекогаш не стануваш затоа што си силна.
Стануваш затоа што некој те чека.
Го подготвуваш појадокот, ги носиш децата, ги плаќаш сметките, се насмевнуваш кога немаш сила — и некако, ден по ден, животот повторно почнува да се движи.
Нема секогаш нова љубов веднаш
Интересно е што Шакира не ја продава приказната како класичен „среќен крај“ со нова љубов. Напротив, таа вели дека во моментов е фокусирана на своите деца и кариерата, и дека во нејзиниот живот засега нема место за нова љубов.
И тоа е сосема во ред.
Не секој нов почеток мора да значи нов партнер.
Понекогаш нов почеток е мир.
Понекогаш е работа.
Понекогаш е тишина.
Понекогаш е враќање кај себе.
Лузните не се секогаш пораз
На крајот, Шакира порачува дека треба да бидеме благодарни и за болните лекции, па дури и за луѓето што ни оставиле лузни, затоа што тие нè прават подобри.
Тоа не значи дека болката треба да се романтизира. Не значи дека предавството треба да се оправда. Не значи дека секоја лоша приказна мора да биде „лекција“.
Но значи дека човек може да земе нешто од тоа што го болело — и да не дозволи болката да биде последната реченица во приказната.
Шакира ја претвори својата болка во музика.
Некој друг ќе ја претвори во нов живот.
Некој во тишина.
Некој во граници.
Некој во сила.
А можеби токму тоа е најголемата победа: кога она што требало да те скрши, на крај ќе стане дел од причината зошто повторно си станал.
About The Author
